Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

31 styczeń - św. Jan Bosko

31 STYCZEŃ
ŚW. JAN BOSKO

Jan urodził się 16 sierpnia 1815 roku w Bocchi, w przysiółku należącym do gminy Castelnuovo d’Asti. Kiedy miał zaledwie 2 lata, zmarł jego ojciec, Franciszek Bosko. Matka, Małgorzata Occhiena jako wdowa musiał zająć się utrzymaniem trzech synów: Antoniego z pierwszego małżeństwa i Józefa oraz Jana z drugiego małżeństwa. Kiedy Jan Bosko miał 9 lat, Pan Bóg w tajemniczym sennym widzeniu objawił mu jego przyszłą misję. Zaczął ją na swój sposób rozumieć i pełnić. Zbierał mieszkańców swojego osiedla i zabawiał ich w niedziele i świąteczne popołudnia, przeplatając swoje popisy modlitwą, pobożnym śpiewem i „kazaniem ”, które wygłaszał. Po prostu powtarzał kazanie, które tego dnia usłyszał na porannej Mszy świętej w kościele parafialnym. Pierwszą Komunię świętą przyjął, kiedy miał 11 lat. Gdy miał lat 14, rozpoczął naukę u pewnego kapłana – emeryta. Po roku musiał ją jednak przerwać po jego nagłej śmierci. W latach 1831 – 1835 ukończył szkołę podstawową w Castelnuovo i średnią w Chieri. Szkoły wówczas były prywatne. Nie mając funduszów na ich opłatę, Bosko musiał pracować dodatkowo w różnych zawodach, by zdobyć konieczne podręczniki i opłacić nauczycieli. Musiał także pomyśleć o własnym utrzymaniu, mieszkając na stancji. Nadto dorabiał przez dawanie korepetycji słabszym a zamożniejszym kolegom. Po chlubnym ukończeniu szkół średnich został przyjęty do Wyższego Seminarium Duchowego w Turynie. Tu pod kierunkiem św. Józefa Cafasso, wykładowcy i spowiednika, czynił znaczne postępy w doskonałości chrześcijańskiej. Dnia 5 czerwca 1841 roku diakon Jan Bosko otrzymał świecenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Turynu, Alojzego Fransoni. Za poradą św. Józefa Cafasso wstąpił do Konwiktu Kościelnego dla pogłębienia swojej wiedzy religijnej i życia wewnętrznego. W samą Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, dnia 8 grudnia 1841 roku, napotkał przypadkowo 15-letniego młodzieńca – sierotę, opuszczonego zupełnie materialnie i moralnie. Od tego dnia zaczął gromadzić opuszczoną młodzież, uczyć ją prawd wiary, szukać dla nich pracy u uczciwych ludzi. W niedzielę zaś zajmował młodzież rozrywką, dawał okazję do wysłuchania Mszy świętej i do przyjmowania sakramentów świętych. Ponieważ wielu z nich było bezdomnymi, starał się dla nich o dach nad głową. Jednak gigantyczne potrzeby przerastały siły i możliwości biednego kapłana. Dlatego nieustannie apelował do społeczeństwa. Zdawał sobie wszakże sprawę, że sam jednak tak wielkiemu dziełu nie podoła. Dlatego założył dwie rodziny zakonne: Pobożne Towarzystwo Św. Franciszka Salezego dla młodzieży męskiej w 1859 roku i Zgromadzenie Córek Maryi  Wspomożycielki Wiernych dla dziewcząt w 1872 roku. Tak więc seminariom duchowym dostarczył setki gorliwych kapłanów. Rozwinął szeroko działalność misyjną, posyłając najlepszych swoich synów duchownych i córki do Ameryki Południowej. Kiedy zdał sobie sprawę, jak wielki wpływ na kształtowanie się charakteru chrześcijańskie wywiera dobra prasa zaczął wolny czas poświęcać na pisanie i propagowanie dobrej prasy i książek. Początkowo wydawał w drukarniach turyńskich, a od roku 1861 posiadał już własną drukarnię. Rozpoczął od wydawanie żywotów świętobliwych młodzieńców, by swoich chłopcom dać konkretne, żywe przykłady i wzory do naśladowania. Jan Bosko posiadł nawet rzadki dar bilokacji, rozmnażania orzechów, kasztanów jadalnych i Komunii Świętej. Posiadał dar czytania w sumieniach ludzkich, którym posługiwał się niemal na co dzień, oraz dar przepowiadania przyszłości. Opuścił ziemie i oddał Bogu duch w 1888 roku. Święty przedstawiany jest w otoczeniu młodzieży.