Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

30 maj - św. Jan Sarkander

30 MAJ
ŚW. JAN SARKANDER

Jan urodził się 20 grudnia 1575 roku w Skoczowie, ówczesnym księstwie cieszyńskim, należącym do cesarstwa Habsburgów, a który obecnie należy do Polski. Jego ojciec Grzegorz Maciej Sarkander, był narodowości czeskiej, a matka Helena Górecka, była narodowości polskiej. Święty Jan miał trzech braci: Wacława, Pawła oraz Mikołaja i był z nich najmłodszy. W 1589 roku zmarł jego ojciec, Jan miał wtedy 12 lat. Matka wraz z synami zmuszona była przenieść się do Przybora na Morawy. Jan zaczął uczęszczać na naukę do parafialnej szkoły katolickiej, a następnie udał się do jezuickiego kolegium w Ołomuńcu. Rozpoczął studia filozoficzne na akademii w Ołomuńcu, a później kontynuował je na uniwersytecie w Pradze. Zdobył tam w 1603 roku stopień doktora. W latach 1604 – 1608 odbył studia teologiczne w Grazu, które również ukończył doktoratem. Po otrzymaniu święceń prezbiteratu w 1609 roku, został wysłany za wikariusza do Jaktaru, koło Opawy. Stamtąd do Uszczowa, gdzie został aresztowany pod zarzutem udzielenia bratu, Mikołajowi, pomocy w ucieczce z więzienia i dlatego spędził 8 miesięcy we więzieniu w Kromieryżu. W roku 1616 został mianowany proboszczem parafii w Holeszowie, która należała do majątków wielkorządcy Moraw, Władysława Popiela Lobkovica. Ksiądz Jan już wtedy bowiem znany był jako niezłomny obrońca wiary. W ciągu jednego roku zdołał przywrócić Kościołowi Katolickiemu 250 innowierców i przez to ściągnął na siebie prześladowania ze strony husytów i protestantów. W 1618 roku wybuchła trzydziestoletnia wojna i na tronie cesarza Ferdynanda II, zasiadł kalwin Fryderyk V. Jan Sarkander postanowił udać się jako pielgrzym do Częstochowy. Po miesiącu powracając w Rybniku dowiedział się, że luteranie zajęli kościół w Holeszowie, więc udał się na jakiś czas do Krakowa, gdzie zamieszkał w jednym z klasztorów. Kiedy na Morawy wkroczyły wojska polskie Zygmunta III i przybyły do Holeszowa, proboszcz ksiądz  Jan Sarkander wyszedł im naprzeciw z procesją i Najświętszym Sakramentem, by zaznaczyć, że misto jest katolickie. Na wiadomość o tym, co się stało w Holeszowie, Fryderyk V wydał rozkaz aresztowania Jana Sarkandra. Gdy go aresztowano, a było to 13 lutego 1620 roku, usiłowano wymusić na nim przyznanie się do zdrady stanu i narodu przez sprowadzenie najemców. Kapłan ten nie przyznał się do winy, której nie popełnił, więc zastosowano tortury. Wyciągano go „na skrzypcach”, tak ze popękały na min ścięgna i kości wychodziły ze stawów. Przymuszano go, aby im powiedział, jakie Lobkovic w spowiedzi zwierzył mu tajemnicę, lecz ten stanowczo odmówił. Ponownie zaczęto rozciągać jego ciało, przypalać ogniem, głowę ściskać żelazną obręczą, do nóg przywiązywać kamień, by mięśnie i ścięgna naciągnąć aż do zerwania. Wreszcie odniesiono męczennika do więzienia, był to już na pół żywy trup. Po długim miesiącu konania, oddał Bogu ducha 17 marca 1620 roku.
Katolicy wydobyli ciało męczennika z więzienia, ubrali je w szaty liturgiczne i pochowali w kościele najświętszej Maryi Panny w Ołomuńcu, w kaplicy świętego Wawrzyńca. Po upływie stu lat ciało znaleziono w takim samym stanie, w jakim zostało pochowane. Relikwie przeniesiono do Kościoła świętego Michała Archanioła. W 1859 roku papież Pius IX zaliczył Jana Sarkandra w poczet błogosławionych. Natomiast papież Jan Paweł II będąc 22 maja 1995 roku w Ołomuńcu i w Skoczowie – Kaplicówce zaliczył błogosławionego Jana Sarkandra w poczet świętych.