Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

6 lipiec - bł. Maria Teresa Ledóchowska

6 LIPCA
BŁ. MARIA TERESA LEDÓCHOWSKA

Maria Teresa urodziła się 29 kwietnia 1863 roku w Loosdorf, w Austrii. Na Chrzcie świętym otrzymała imiona: Maria, Teresa, Franciszka, Józefa. Była najstarszą z dziewięciorga dzieci hrabiego Antoniego Halka – Ledóchowskiego i hrabiny Józefiny Salis Lezers. W 1874 roku Maria Teresa została dopuszczona do pierwszej Spowiedzi świętej, a kiedy miała lat 12 do pierwszej Komunii świętej. Natomiast Sakrament Bierzmowania przyjęła w 1878 roku w pałacu biskupim, kiedy miała 15 lat.
Od najmłodszych lat wykazywała zdolności: literackie, muzyczne i aktorskie, które wkrótce wykorzysta w swojej pracy misyjnej. W roku 1873 rodzice musieli sprzedać majątek w Loosdorf i wynająć mieszkanie w Stanie Polten. Dzieci zaczęły uczęszczać do szkoły Pań Angielskich. W 1883 roku Ledóchowscy przenieśli się z Austrii do Polski, do miejscowości Lipnica Murowana koło Bochni, gdzie ojciec kupił mocno zaniedbany majątek. Maria miała wówczas 20 lat i jako najstarsza musiała pomagać matce w prowadzeniu gospodarstwa. Tylko zimą mogła sobie pozwolić na wyjazd do Krakowa, by brać tam udział w towarzyskich spotkaniach i zabawach. Inna była jednak wola Boża. Pan Bóg chciał mieć Marie wyłącznie dla siebie i dla wielkich zadań, jakie miała jej powierzyć. Dlatego zesłał na nią krzyż, który zniweczył wszystkie jej marzenia. Zimą 1885 roku zachorowała na ospę. Stan był tak ciężki, że liczono się z jej śmiercią. Zachorował także jej ojciec, który nie przetrzymał jednak zarazy i zmarł. Maria Teresa natomiast po kilku tygodniach walki ze śmiercią wyzdrowiała, jednak nigdy nie powróciła do dawnych sił. W dwa lata później wyjeżdża do Włoch, gdzie po raz pierwszy styka się z akcją misyjną na rzecz Afryki, którą rozpoczął i żarliwie rozwijał arcybiskup Algieru, kardynał Karol Marcial Lavigerie. Pewnego dnia Maria Teresa dostała w ręce broszurkę tegoż kardynała z takim apelem: „Komu Bóg dał talent pisarski, niech go użyje na korzyść tej sprawy, ponad którą nie masz świętszej”. To było dla niej światło z nieba, dzięki któremu nareszcie znalazła cel swojego życia. W 1893 roku zakłada Sodalicję świętego Piotra Klawera, której celem miało być niesienie wszelkiej pomocy misjonarzom w Afryce. W roku 1894 na osobistej audiencji przedstawiła papieżowi Leonowi XIII statut tejże sodalicji. W drodze powrotnej w Trydencie pozyskała pierwszą współpracowniczkę, w osobie Melanii d`Erust. Początkowo siedzibą sodalicji były dwa pokoje przy kościele Świętej Trójcy w Salzburgu i tam też założyła muzeum afrykańskie i własną drukarnią. Dnia
9 września 1896 roku Maria Teresa na ręce kardynała Hallera, biskupa Salzburga, złożyła śluby zakonne. W 1897 roku kardynał zatwierdził reguły dla nowej rodziny zakonnej ułożone przez Teresę. W roku 1899 Święta Kongregacja Rozkrzewienia Wiary, na której czele stał kardynał Ledóchowski, wydał pismo pochwalne i w tym samym roku ta Kongregacja przyjęła Sodalicję pod swoją bezpośrednią opiekę. W 1910 roku papież Pius X udzielił Sodalicji Świętego Piotra Klawera papieską aprobatę. Teresa przenosi swoją stałą siedzibę do Rzymu, by w sercu chrześcijaństwa mieć większą łatwość szerzenia propagandy na rzecz misji w Afryce oraz dla łatwiejszych kontaktów z całym światem. W cztery lata później udała się także do ukochanej Polski, by w niej szerzyć ideę misyjną. Była tak dalece wyczerpana z sił, że nie mogła nawet podnieść się z łóżka. Pożegnała ziemię dla nieba 6 lipca 1922 roku w wieku 59 lat na ręku swoich duchowych córek.
Papież Paweł VI dnia 19 października 1975 roku wyniósł Marie Teresę Ledóchowską do chwały ołtarzy jako błogosławioną. Dziełem Błogosławionej są: Liga Dzieci dla Afryki, Grosz św. Piotra Klawera dla Afryki, Związek Mszalny dla Afryki i Chleb św. Antoniego dla Afryki. Afryka ma dzisiaj 50 milionów katolików, a są kraje, gdzie katolicy dzisiaj stanowią już większość, to wielka w tym zasługa naszej Błogosławionej, jej bezgranicznego oddania i tak szeroko zakrojonej akcji na rzecz czarnego kontynentu. Będąc młodą i szukającą dla siebie drogi życia mówiła: „Chciałabym uczynić coś wielkiego  dla pana Boga”.