Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

18 sierpień - sw. Helena

18 SIERPIEŃ
ŚW. HELENA

Helena przyszła na świat w połowie wieku III za panowania cesarza Filipa Araba lub Decjusza
w mieście Naissus w Serbii. Wywodziła się ze stanu niskiego. Była właścicielką oberży, kiedy zarządca owej prowincji był Konstancjusz Chlorus. Zakochał się w Helenie i wziął ją sobie za konkubinę. Konstancjusz i Helena jako poganie nie byli w kolizji z prawem. Owocem ich miłości był Konstantyn, który przyszedł na świat 27 lutego pomiędzy rokiem 271 a 284. W 293 roku Konstancjusz został cesarzem rzymskim. W zamian za uzyskanie tych zaszczytów zmuszono go, by opuścił Helenę
i poślubił Teodorę, pasierbicę cesarza Maksymiliana Herkuliusza. Dla Heleny i dla jej syna nastały bolesne dni. Byli na dworze cesarskim w Trewirze w cieniu, ledwie tolerowani, że istnieją jako niepożądani intruzi. Rok 306 staje się w życiu matki i syna przełomowym. Umarł cesarz Konstancjusz a na jego miejsce legiony obwołały cesarzem Konstantyna. Cesarz natychmiast po swoim wyniesieniu wezwał do siebie matkę. Odtąd będzie dzielił z nią rządy i uczynił ja pierwszą po sobie osobą. Dnia 28 października 312 roku doszło do bitwy o Rzym. Jako akt wdzięczności dla chrześcijan, że go poparli w tej wonie, Konstantyn ogłosił w roku 313 w Mediolanie edykt tolerancyjny, deklarujący chrześcijanom całkowita swobodę kultu, anulujący wszystkie dotychczasowe dekrety prześladowcze, wymierzone przeciwko Kościołowi Chrystusa. W 315 roku Helena przyjęła Chrzest święty, gorliwie spełniając praktyki religijne, ze wszystkich sił dążąc do doskonałości w wierze. Mimo iż obdarzona tak wysoką godnością, nie wahała się uczestniczyć we Mszy świętej wraz z poddanymi. Swoje obfite dobra przeznaczała na dzieło miłosierdzia wśród biednych i na budowę kościołów. Konstantyn pod wpływem matki w 321 roku zakazał stasowania kary śmierci na krzyżu, kapłanów katolickich zwolnił od podatków i od służby wojskowej, wprowadził dekret o święceniu niedzieli jako dnia wolnego od pracy dla chrześcijan. W duchu kościelnym w 326 roku unormował prawo małżeńskie i zakazał trzymania konkubin, a w 331 roku ograniczył rozwody. Biskupom przyznał prawo sądownictwa chrześcijan, nawet w sprawach cywilnych. W 326 roku Helena udała się z pielgrzymką do Jerozolimy mając nadzieję, że znajdzie tam Święty Krzyż. Przeprowadzono wykopaliska i znaleziono trzy krzyże. Obok jednego z nich leżała tabliczka z napisem, na nim zaś widniały ślady gwoździ co wskazywałoby, że był to najprawdopodobniej krzyż naszego Zbawcy. Korzystając ze skarbca cesarskiego, wystawiła wspaniałe bazyliki: Narodzenia Pańskiego w Betlejem, Świętego Krzyża i Zmartwychwstania na Golgocie w Jerozolimie, Wniebowstąpienia Pańskiego na Górze Oliwnej. Ku czci św. Lucjana, wystawiła bazylikę w Helenopolis a także w Trewirze i w Rzymie ku czci św. Piotra i św. Marcelina. Z jej pałacu w Rzymie wystawiono bazylikę św. Krzyża. Helena zasłynęła także z hojności dla ubogich. Szczodrze rozdzielała jałmużny dla głodnych, uwalniała więźniów, troszczyła się o powrót skazanych na banicję. Wpłynęła na syna, że wydał osobne ustawy, gwarantujące ze strony państwa opiekę nad wdowami, sierotami, porzuconymi dziećmi, jeńcami i niewolnikami. Helena pożegnała ojczyznę ziemską dla niebieskiej w sierpniu 327 roku w Nikomedii, gdzie się chwilowo zatrzymała.
Ciało jej przewieziono do Rzymu, gdzie w pobliżu bazyliki św. Piotra i św. Marcelego cesarz wystawił jej mauzoleum. Święta Helena przedstawia się w stroju cesarzowej z krzyżem w ręku dla przypomnienia, że jej zawdzięczamy tę najświętszą pamiątkę po Zbawicielu.