Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

27 sierpień - św. Monika

27 SIERPIEŃ
ŚW. MONIKA

Monika ujrzała światło dzienne około 330 roku w Tagaście (obecnie Souk Ahras w Algierze), w Afryce, w rodzinie rzymskiej, ale głęboko chrześcijańskiej. Jako młode dziewczę została wydano za patrycjusza, członka rady miejskiej w tymże mieście. Małżeństwo nie było dobrane. Mąż był poganinem, miał charakter niezrównoważony, popędliwy. A przecież Monika swoją dobrocią, łagodnością i troską umiała pozyskać serce męża a nawet doprowadziła go do przyjęcia chrztu świętego. Miała 22 lata, kiedy stała się matka Augustyna. Po nim miała jeszcze syna Nawigiusza
 i córkę. W 371 roku zmarł jej mąż. Monika miała wówczas 39 lat. Teraz zaczął się dla matki i wdowy okres pełen niepokoju i cierpień. Przyczyna i przedmiotem wielu łez kochającej matki, był jej syn, Augustyn, który błądził po manowcach. Zapoznał się z jakąś dziewczyną i miał z nią dziecko, pomimo że żyli bez ślubu. Nadto uwikłał się w sieci manicheizmu, sekty, która mieszała dualizm perski, sceptycyzm buddyjski z rygoryzmem żydowskim. Zbolała matka przez długie lata nie opuszczała syna, ale szła za nim wszędzie, modlitwą i płaczem, błagając dla niego u Boga o nawrócenie. Wreszcie Bóg wysłuchał jej modlitw i pod wpływem kazań św. Ambrożego w Mediolanie przyjął chrzest święty
i rozpoczął zupełne nowe Zycie mając 33 lata. Szczęśliwa matka spełniła misję swojego życia. Mogła już odejść po nagrodę do pana. Kiedy wybrała się do rodzinnej Tagasty, zachorowała na febrę i po kilku dniach zmarła w Ostii, w 387 roku.
Ciało złożono w Ostii w kościele świętej Aurei. W 1430 roku przeniesiono je do Rzymu i umieszczono je w kościele świętego Tryfona, który potem otrzymał nazwę świętego Augustyna. Monika pochodzi od łacińskiego Monica i znaczy tyle co jedynaczka, jedyna.