Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

17 listopad - św. Elżbieta Węgierska

17 LISTOPAD
ŚW. ELŻBIETA WĘGIERSKA

Elżbieta przyszła na świat w 1207 roku na zamku w Sarospatah, na Węgrzech jako trzecie dziecię króla Andrzeja II, ze słynnej rodziny Arpadów. Matką Elżbiety była Gertruda z Andechs – Meran, siostra św. Jadwigi Śląskiej. Miała zaledwie 4 lata, kiedy ówczesnym zwyczajem została zaręczona z Ludwikiem IV, synem Hermana, hrabiego – palatyna saskiego. Hojnie uposażona przez dwór węgierski udała się przeto do Turyngii i zamieszkała na zamku we Wartburgu. Ślub obojga odbyła się dopiero w 10 lat potem, kiedy Elżbieta miała zaledwie 14 lat. Mężowi swojemu dała troje dzieci: Hermana (Ermana), Zofię i Gertrudę. Szczęście rodzinne okazało się jednak dla Elżbiety bardzo krótkie. Po 6 latach 1 1227 roku zmarł jej mąż w Brindisi, we Włoszech, gdy udawał się na wyprawę krzyżową do Ziemi Świętej. Elżbieta miała zaledwie 20 lat, kiedy została wdową. Z własnej woli odsunęła się od życia dworskiego, opuściła zamek we Wartburgu i osiedliła sie z dziećmi w pobliskim Eisenach, gdzie do dzisiaj znajduje się kościółek. Z kolei przeniosła się do Martburga. Widząc, jak nikłe są i zawodne ponęty świata, oddała się wychowaniu dzieci, modlitwie, uczynkom pokutnym i miłosierdzia. W 1228 roku złożyła śluby jako jedna z pierwszych tercjarek franciszkańskich. W Marburgu ufundowała szpital – przytułek dla opuszczonych, gdzie codziennie posługiwała ubogim. Surowe jednak życie tak dalece zniszczyło delikatny organizm Elżbiety, że niebawem nastąpiła śmierć w nocy z 16 na 17 listopada 1231 roku, kiedy miała zaledwie 24 lata.
Po 4 latach papież Grzegorz IX bullą z 27 maja 1235 roku w Perugii ogłosił uroczyście Elżbietę jako świętą. W 1842 roku Dorota Klara Wolf założyła w Nysie zgromadzenie zakonne pod patronem Świętej Elżbiety (Elżbietanek) do opieki nad ubogimi i chorymi. Święta Elżbieta z Turyngii przedstawiana jest z naręczem róż we fartuchu.