Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

19 listopad - bł. Salomea

19 LISTOPAD
BŁ. SALOMEA

Salomea urodziła się około 1212 roku jako córka księcia Małopolski, Leszka Białego, oraz ruskiej księżniczki, Grzymisławy. Bardzo wcześnie zaręczono ją z Kolomanem synem króla węgierskiego. Niebawem po kilku latach doszło do zaślubin. Gdy w 1241 roku tatarzy napadli na Węgry, Koloman w bitwie z nimi ginie nad rzeką Sajo. Niedoszła królowa Węgier nie widzi teraz racji pobytu na Węgrzech i powróciła do Polski. Salomea powróciła tym chętniej, że na tronie krakowskim zasiadał jej młodszy brak, Bolesław Wstydliwy. Jako wdowa miała już dość meandrów politycznych i pragnęła tylko spokoju i ciszy. Postanowiła też poświęcić się na wyłączną służbę Panu Bogu. Pragnienie to żywiła w sobie od dawna, czego dowodem jest złożony ślub czystości w dzieciństwie, który za zgodą Kolomana zachowała także w małżeństwie. Na decyzję wstąpienia do klarysek wpłynęli również franciszkanie, których spotkała na Węgrzech. Jeden z nich był nawet jej spowiednikiem i kierownikiem duchowym. Na kapitule franciszkańskiej w Sandomierzu w roku 1245 prowincjał ojciec Rajmund, dokonał uroczystego aktu obłóczyn Salomei. Na prośbę siostry Bolesław Wstydliwy założył klasztor klarysek z Zawichoście koło Sandomierza. W 1260 roku książę Bolesław za poradą biskupa krakowskiego, Prandoty, przeniósł niebawem klasztor w miejsce bardziej bezpieczniejsze do Skały pod Krakowem, która odtąd otrzymała nazwę Skały Najświętszej Maryi Panny. Salomea nie była nigdy ksienią, ale jej troską było zabezpieczenie siostrom utrzymania. W 1268 roku zapadła w ciężką chorobę. Dlatego sporządziła testament, mocą którego wszystkie swoje osobiste dobra oddała na klasztor. Pożegnała swoje siostry 17 listopada 1268 roku i została pochowana w kościele franciszkanów w Krakowie. Starania o beatyfikację rozpoczęto zaraz po śmierci. Jednak proces trwał długo, a franciszkanie jakoś z nim się nie spieszyli. Klaryski zaś były słabe, by się tak poważnego i kosztownego procesu kanonicznego mogły podjąć. Tak więc dopiero we XVII wieku na nowo rozpoczęto starania, uwieńczone szczęśliwie dekretem papieża Klemensa X z dnia 17 maja 1672 roku, który zezwalał na oddawanie kultu Błogosławionej Salomei.